Skip to content

Prywatne leczenie odwykowe

Terapia uzależnień dzieli się na dwa podstawowe rodzaje:

terapia zamknięta czyli stacjonarna i terapia ambulatoryjna czyli dochodząca lub otwarta.

Terapia ambulatoryjna sprawdza się doskonale jako terapia pogłębiona, gdzie pacjent uczęszcza na sesje dwa razy w tygodniu nie rezygnując ze swojego stylu życia, z własnej pracy i własnego rytmu. Terapia dochodząca jest odpowiednia dla osób, które radzą sobie z utrzymaniem abstynencji.

Terapia zamknięta w ośrodku stacjonarnym trwa od miesiąca do dwóch miesięcy, osoba uzależniona przebywa w ośrodku przez 24 godziny na dobę. Jest to forma terapii odpowiednia dla osób, które mają problem z utrzymaniem abstynencji, dla osób które jeszcze nigdy nie uczestniczyły w terapii oraz dla tych, którym terapia otwarta, ambulatoryjna nie powiodła się. Terapia zamknięta w ośrodku stacjonarnym leczenia uzależnień sprawia, że pacjent jest pod swoistą ochroną, nie ma styczności z osobami z którymi zwykle pił czy zażywał narkotyki, z miejscami w których sięgał po substancje psychoaktywne i sytuacjami, które mogę pobudzić chęć picia alkoholu czy zażycia narkotyków.

Intensywność terapii oraz więź z uczestnikami terapii tworzy atmosferę która leczy i sprzyja wyzdrowieniu. Zasady przyjęte w ośrodku stacjonarnym, harmonogram codziennych zajęć, ułatwiają powrót do zdrowego rytmu dnia a zajęcia dodatkowe pomagają w odnalezieniu swoich zainteresowań bądź pasji.  Pobyt w ośrodku stacjonarnym jest dobrym początkiem procesu leczenia uzależnienia, lecz pacjent po pobycie w ośrodku musi kontynuować terapię w trybie ambulatoryjnym terapii pogłębionej.